Townsend-Ennis (79 mijl)

2e week, dag 3.

Een dag met bijzondere wisselingen, in vele opzichten.
Gisteravond in Townsend kwam er een soort wervelstorm over met veel wind en een beetje regen. Ik vroeg mij af of mijn tent op het voetbalveld zou blijven staan, of dat hij terug naar huis zou vliegen. Ben een moment van plan geweest ‘m maar weer af te breken. Afijn, eind van het liedje was dat het een nacht werd met veel lawaai van klapperend tentzeil, maar alles heeft het gehouden.

Om 7 uur vertrekkend, leek het weer weer rustig, zij het bewolkt. Na drie kwartier fietsen kwam er echter een donkere lucht en weerlicht op ons af die het niet verstandig maakten door te gaan. Waar te schuilen in de middle of nowhere?
Nu kwam het zo uit dat we in the middle of nowhere bij een soort van houten gebouw stonden, waar BAR boven de deur stond. Het was nog steeds 7.45, dus ik trok de stoute schoenen aan, en deed de deur open. Daar was een oude dame de vloer aan het schrobben op een oudhollandse wijze. ‘How are you madam (daarmee open je hier elke zin), could you serve us some coffee?’. De madam keek eerst eens moeilijk, en vertrok toen naar de koffiemachine. Tegen de tijd dat wij (Chuck, Martin en ik) koffie hadden (50 cents), wilde ze weer verder zwabberen. En op dat moment kwamen er weer 10 fietsers binnen. Het was harder gaan regenen, en ze hadden onze fietsen zien staan.
Eind van het lied was dat ‘s ochtends om 8 uur de bar vol zat met fietsers, en dat er gedanst werd op country muziek.

Verder lekker gefietst vandaag, het werd al snel weer droog en zonnig. In de verte hebben we de hele dag de besneeuwde toppen van de Tabacco Road Mountains (deel van de Rocky Mountains) gezien. Dit is nog steeds Montana, één van de minst bevolkte staten van Amerika, maar ook één van de mooiste qua landschap. De afwisseling is enorm: meren, rivieren, bergen, grote graslanden en maar een paar kleine steden. Morgen bereiken we West Yellowstone, de rand van één van de bekendste natuurparken van Amerika. Ik geloof overigens niet dat we er doorheen rijden, maar dat zien we nog wel.

Aan het eind van de rit is er vaak bier of ijs. Vandaag dus ijs. Om te laten zien wat je krijgt als je in Amerika een medium size ijsje bestelt, heb ik mezelf maar even laten fotograferen. Zoals eerder gezegd in dit blog: in Amerika is alles groter: de auto’s, de hamburgers en de ijsjes.

See you guys.

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>