Missoula – Lincoln (80 mijl)

Week 2, dag 1.

De route van vandaag gaat over de vlakte van Montana. Het zijn achter elkaar geschakelde valleien, die omzoomd worden door flinke heuvels. In deze streek zou vroeger Rawhide of Bonanza kunnen zijn opgenomen. De hele rit lang rijden we langs een rivier, waar af en toe gevist wordt.

Het is een uitgestrekt en weinig bewoond gebied. Hier en daar wat boerderijen. Vooral veeteelt, maar per koe heeft men veel meer vierkante meters nodig dan bij ons omdat het gras hier niet zo snel groeit door de droogte in de hoogzomer. Vandaar dat Rowdy Yates (voor de ouderen onder ons) vroeger al zijn koeien van het ene gebied naar het andere moest zien te krijgen.

De koffiestop is er één uit de oude doos: voor de deur nog de palen waar vroeger de paarden aan vast werden gemaakt. Nu mogen onze fietsen er tegenaan staan.

Onderweg ook nog mijn droomhuis tegengekomen. Laat het nu nog te koop zijn ook! Heb de makelaar en het telefoonnummer genoteerd. Helemaal nu ik er achter ben dat ik dit huis op de fiets kan bereiken.

De rit eindigt in Lincoln, een dorp in Lewis & Clark County. Die L&C zijn twee expeditieleiders, die begin 1800 dit gebied voor het eerst hebben verkend. Ik zal proberen wat meer over de heren te weten te komen.
Lincoln is zo’n typisch Amerikaans dorp. Een weg, stof, hitte en aan de zijkanten huizen, winkeltjes en een school. De Lincoln Public Schools waar we vandaag mogen overnachten.

American food.
Op verzoek van Karen start vandaag in deze blog de afdeling ‘american food’. Oftewel: wat de boer niet kent dat moet hij wel eten, want anders krijgt hij de pedalen niet rond. Wat we hier zien kregen we vandaag bij de lunch (dus klaargemaakt langs de kant van de weg voor de langskomende fietsers). Ze noemen het hier potstickers. Het lijkt een beetje op ravioli. De vulling is gemalen varkensvlees met ei en soms nog wat noten toegevoegd. De saus is soja-achtig. Heel lekker.

Today’s slogan.
Nog een nieuwe rubriek: de slagzin van de dag. In de scholen waar we overnachten, hangen hele series slogans die de kinderen op het goede spoor moeten houden. Het is heel Amerikaans, maar ik vind ze zo aardig dat ik zal proberen er dagelijks één te laten zien. Die van vandaag vond ik in de school waar we vanavond overnachten. Toelichting op de tekst overbodig neem ik aan.

2 thoughts on “Missoula – Lincoln (80 mijl)

  1. Els van Bé

    Ha die Jan, ik blijf dagelijks met veel plezier je reisverhalen lezen; en de culinaire/historische commentaren van Karen zijn ook leuk en meegenomen. hoe gaat het met je zitvlak? heb je al weer zalf kunnen vinden of wordt je kont steeds rauwer? Ik leef met je mee.
    Els

  2. Karen

    Potstickers:
    Potstickers zijn in de Amerikaanse culi-meltingpot ingebracht door de Chinezen. In de Chinese traditie symboliseren de dumplings kleine klompjes goud, en staan ze voor geluk, harmonie en voorspoed. Mooi dus dat jullie deze op jullie trip geserveerd gekregen hebben.
    De dumplings worden in twee fasen bereid: eerst aan de ene kant gestoomd en daarna op de andere een beetje gebakken. Als je dat laatste niet goed doet, dan is de kans groot dat het tere deeg aan de pan blijft plakken: vandaar de naam! De Chinezen zelf kwamen overigens in twee fasen naar Montana. Algemeen in de 19e eeuw als mijnwerkers en railroadworkers, en rond 1970 als vluchteling.

    Leuk hoor Jan, dat je er ook een foto bij gedaan hebt. Het ziet er heerlijk uit. Zeker na een lange dag fietsen :-D

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>