Lincoln-Townsend

Week 2, dag 2.

De blog had een lekke band, zoals de regelmatige lezer zal hebben gemerkt. Het is nu woensdag, dus we liggen wat achter. Maar even op de pedalen, en u bent weer bij.
Van onderstaand verhaal was tot nu toe alleen de eerste regel gepubliceerd. Dat maakte misschien wel nieuwsgierig.
Zo ging het verder.

——————————————————————–

Heeft u zich ooit afgevraagd waar Roodkapje woonde? Vandaag ben ik er achter gekomen. Lees en huiver!

6.45 uur
Er is vandaag hoge temperatuur voorspeld. Om 6.45 al op de fiets, eerder dan ooit tevoren. Ik herinner me een Elfstedentocht die omstreeks die tijd begon. Was destijds wel wat ander weer, want de zon komt hier al op. De foto is genomen vlak na de start, voor mij rijdt Lance. De naamgenoot van Armstrong rijdt op een ligfiets, net als drie anderen. Lance schat ik tussen de 65 en 70, en is triatleet. Lance is de enige die een beetje met de rest van de fietsers mee kan komen, de andere drie hebben het moeilijk op de ligfiets. In Nederland heeft een ligfietser vooral voordeel van de (tegen)wind. In de VS ligt dan anders. Het is hier vooral klimmen en dalen, en dan is de ligfiets zwaar in het nadeel. De ligfietsers zijn Tom (Ned), Erik en Dorothee (Denemarken). Erik en Dorothee doen steeds een deel van een rit (ligfietsen op de bus), Tom doet wel alle mijlen, maar komt elke dag laat binnen in zijn eentje.

8.15 uur
Boven op de pas die we vandaag over moeten. Een stijging van 1000 meter ongeveer schat ik zo ruwweg. Dat is even zweten om boven te komen, maar het is gelukkig nog vroeg en de zon maakt het niet lastig.

Montana is een heel dunbevolkte staat, en dat zie je nu ook wel. Stel je geen vlaktes voor met prairiegras, maar niet al te hoge bergen die met dennen zijn begroeid en daartussen laagvlakten waar vee graast. In de uitgestrekte heuvels leeft nog veel wild. Daarover straks meer.

9.44 uur
De eerste waterpost. Cycle America zorgt voor minimaal 2 waterposten langs de route. Bij dit soort lange fietstochten moet je (zeker als het warm is) minimaal een halve liter water per uur drinken. Dat is bij een tocht van zeven uur dus 3 1/2 liter! Dat kun je op een fiets niet allemaal meenemen. Vandaar.
Misschien zijn er mensen die zich afvragen of we in grote groepen rijden. Het antwoord is ‘no’.  Aan de C2C doen 45 rijders mee, en nog zo’n groep doet alleen een week mee. In totaal dus een kleine 100. Die vertrekken tussen 6.45 en 7.30, en de één rijdt veel sneller dan de ander. Het gevolg is dus dat je op een dag van die negentig rijders er misschien een stuk of 20 ziet, en zelf rij ik meestal de hele dag in een groepje van mensen die zo’n beetje dezelfde snelheid hebben. Mensen komen dus langs zo’n waterpost in een tijdsbestek van 2 tot 3 uur.

11.03 uur.

Lunch. Een beetje aan de vroege kant, maar we zitten nu inmiddels ruim vier uur op de fiets, dus enige aanvulling voor de spieren is wel nodig. Elke dag is er een uitgebreide lunchmogelijkheid met salades, soms soep, boterhammen (die je zelf kunt klaarmaken), fruit en zoetigheid. Het enige wat ontbreekt is koffie. Vandaar mijn zoektocht elke ochtend weer naar koffie. Geen koffie vanochtend, gewoon omdat er geen koffietentjes zijn in dit verlaten oord.
Althans: dat was het idee bij het verlaten van de lunchplek (aan een meer, waar je ook nog kon zwemmen als je dat wilde).

12.04 uur

Koffie! De lunch was vlak voor Helena, de hoofdstad van Montana. Nog steeds geen grote stad, ik denk dat er zo’n 25.000 mensen wonen. In Helena zelf vinden we een coffee-shack, zoals ze dat hier noemen. Een soort frietkot, maar dan voor koffie. Ik raak in gesprek met de eigenaar van het coffeewinkeltje (150 kg schat ik zo) en hij vertelt enthousiast over het leven in Helena en Montana.
In het gebied waar wij doorheen reden leven nog veel beren, wolven en elanden. De koffieman jaagt vooral op elanden. Er komt een fototoestel tevoorschijn waar hij enthousiast zijn laatste veroveringen op laat zien ‘Shot him straight through the heart’. Zo’n eland is een enorm beest, dus dat biedt deze mensen een hele hoop vlees.
De man vertelt ook dat er veel beren leven (mogen niet geschoten worden) en wolven. De wolven leven in troepen van 100 of meer, en beginnen een plaag te worden. Ze verwonden of doden ook veel van de andere dieren. Een paar dagen geleden is een vrouw door een roedel wolven verscheurd!
Ik begrijp nu waar het verhaal van Roodkapje is ontstaan. Dat grootmoeder de wolf niet overleefde is voor mensen in Montana helemaal te begrijpen.

14.02 uur
De school in Townsend. Alle bagage ligt weer klaar. Douchen, tent opzetten, blog schrijven, eten en dan is er weer een fietsdag om.
Vandaag een tocht van zo’n 80 mijl (130 km. ongeveer). Dat lijkt veel, maar als je een week er op hebt zitten met vier keer 170 km, zijn dit soort afstanden geen probleem meer.
En voor de vele fans die mij vragen hoe het met het achterwerk gaat: dankzij de buttbutter uit een tube die ik in Missoula op de kop tikte, gaat dat ook een stuk beter. Thank you.

One thought on “Lincoln-Townsend

  1. Karen

    De vraag is dan: wat doe je met al dat elandvlees midden in de verlatenheid van Montana? Daar hebben de indianen iets op gevonden. Ze maakten “jerky”
    – dat is gedroogd vlees. Het basisprocede is om het vlees in lange repen te snijden en dan te drogen in de zon of te roken. Het gedroogde vlees kun je dan zeker een half jaar ongekoeld bewaren.

    Kolonisten hebben deze “inmaakmethode” overgenomen. In de chiquere variant wordt het vlees eerst ingelegd in een mengsel van zout/suiker en azijn en na het drogen gemarineerd. En beef jerky is nog steeds populair als snack in de US. Heel goed ook voor sportievelingen zoals onze Jan want Jerky heeft bijna geen vet, is calorie-arm en bevat veel eiwitten; en die zijn weer goed voor de spieropbouw.

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>