Interior – Philip (63 mijl)

Week 1, dag 5

Voor mij zit de eerste week er bijna op. Ik moest toch even doortrappen om in het ritme te komen en dat ging niet zonder slag of stoot. Inmiddels zit ik prima in het ritme. Dat betekent niet dat ik geen last heb van zadel- of spierpijn. Voor de zadelpijn heb ik een extra gelzadel dat geweldig helpt, geen pijn meer dus. De spierpijn gaat vanzelf wel over neem ik aan. Zo niet, dan is er de massage therapist die me kan helpen voor 25 dollar.

Vandaag startte de dag vanuit Interior naar het ‘Badlands National Park’. Aldaar in het visitors center ontbeten. Rond 7 uur op de fiets en de eerste dertig mijl gingen door het park. Echt een prachtig park waar we uiteindelijk maar een klein gedeelte van hebben gezien omdat de route door ging naar Wall. Het is een plaatsje waar we in het park de dagelijkse lunch genoten. Het is ook de plek waar de beroemde ‘Wall Drug’ huist (beroemd als in ‘als Amerikaan moet je er geweest zijn). Geen verdovende middelen, maar een uit de kluiten gewassen ‘drugstore’ (drogist). Het is geen drogist meer. Het is een ditjes en datjes winkel en dan heel tacky Amerikaans. Met gratis ijswater en koffie voor 5 cent.

Na de ‘Wall Drug’ nog ongeveer 30 mijl over de highway. Het is hier inmiddels boven de dertig graden maar met een vaart van gemiddeld 20 mijl per uur zijn we toch redelijk snel beland in Philip. Het plaatsje met 885 inwoners waar we zometeen gaan eten en deze blog bijwerken in de plaatselijke bilbiotheek.

Have a fun summer!

Marnix

Mag ik daar aan toevoegen, dat de tocht door het Badlands natuurpark van vanochtend één van de mooiste natuurverschijnselen van deze tocht tot nu was. Ik heb me al vaker in superlatieven uitgelaten, maar dit was echt prachtig. Vooral omdat om 7 uur de zon net opkomt, en de veelkleurige rotsen dan prachtig uitgelicht worden. Ik werd er in ieder geval heel stil van.
We doen een poging de foto’s iets van het natuurschoon te laten zien, maar dat heeft zoals altijd zijn beperkingen. En ook de sprinkhanen vallen hier onder het natuurschoon.

De tochten die we maken zijn heel grof in twee categoriën te verdelen. De eerste categorie is de mooiste: we rijden dan door een stuk Amerika dat qua natuurschoon of vanwege iets bijzonders dat er te zien is. In de tweede categorie moeten gewoon miles gemaakt worden, omdat we wel in negen weken naar de andere kant van amerika moeten zien te komen.
Gister was een dag van mijlen maken. Vandaag dus een eerste categorie dag: prachtige natuur gezien. Eén ding moeten ze hier in het natuurpark nog leren: ergens onderweg een koffietentje neerzetten!

Groeten,

Jan.

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>