Een (zon)dagje Missoula

Eindelijk een dagje niet fietsen! Dat mag na zeven dagen 600 mijl afgelegd te hebben ook wel zou ik zeggen.
Als ik de eerste week evalueer dan zijn mijn conclusies:
– eerste twee dagen moeilijk door de zware weersomstandigheden (koud, regen)
– achter de bergen schijnt ook hier de zon, en nadat we over de eerste heuvels waren ging het beter
– de eerste dag 170 km. was zwaar, de andere drie dagen waarop we zo’n afstand moesten overbruggen gingen van dag tot dag beter
– we hebben de staten Washington, Idaho en Montana gezien. De laatste twee staten zijn oude indianengebieden en dat merk je aan de uitgestrektheid en de bergen
– Amerikanen zijn erg ontvankelijk voor nieuwe mensen, en als je dan  vertelt wat je aan het doen bent staan ze nog net niet te dansen van enthousiasme.

Vraag: en Jan, wat viel tegen deze week?
Antwoord: wat ik absoluut niet verwachtte, gebeurde toch: het achterwerk trekt het niet. Deze week 50 uur op een racefietszadel is voor de kont van deze jongen toch wat teveel gevraagd. Dat betekent: iedere keer weer proberen een positie op het zadel te vinden die dragelijk is. Een schrale troost: iedereen klaagt er over, en de plaatselijke rijwielhandelaar waar ik daarnet was, was door zijn voorraad zalf heen die je in dit soort omstandigheden in het zeem van de broek smeert, omdat hij was geplunderd door vijf rijders van Cycle America.

Ondanks het feit dat het een vrije dag was, vanochtend toch nog redelijk vroeg opgestaan, om de wedstrijd Engeland – Duitsland van het WK te zien. Daarvoor moet je in de VS in een sportcafé zijn, waar een stuk of 10 schermen staan opgesteld waar je de wedstrijd kunt zien. Voor het eerst dat ik zo’n match zag terwijl ik zat te ontbijten in een café.  Mooie wedstrijd overigens, en zoals Gary Lineker ooit voetbal definieerde: dat is een wedstrijd van 2 x 45 minuten met 11 spelers aan iedere kant, die altijd gewonnen wordt door Duitsers.

Wat Missoula betreft: een mooie stad (geen hoogbouw) met zo’n 50.000 inwoners. Een universiteit waar we nu logeren (twee dagen een bed!) omdat de studenten in de zomer weg zijn. Op de foto hiernaast zie je hoofdgebouw van de universiteit met bergen op de achtergrond. Stel je voor de rest een campus voor zoals die van de Universiteit in Enschede, waar ik in een ver verleden een aantal mooie jaren doorbracht.
Ook hier weer minder overheid en meer privaat. Hoe de verhouding precies is weet ik niet, maar elk gebouw is genoemd naar een gulle gever die helpt de studierichting overeind te houden of van een gebouw te voorzien. Zo heeft de familie Gallagher de afdeling business administration geholpen.

Tenslotte een update wat betref de wildlife. We zitten hier in berenland, en dat zie je aan de berenpoten die ze voor van alles en nog wat gebruiken als logo. ‘Grizzlycountry’ noemen ze het zelf. Ben benieuwd of we morgen onderweg nog wat van die harige jongens tegenkomen. Een fiets bijhouden zal ze wel niet lukken denk ik, tenzij ze zelf fietsen hebben (maar dat verwacht ik niet).
Aan het andere einde van het diercontinuüm: de eekhoorns lopen hier niet weg als je er aan komt, maar komen naar je toe. Ik heb er vanochtend zeker vijf geteld in de omgeving wandelend.

OK guys, dat was het voor vandaag. Morgen wacht weer een fietsdag.

Mijn locatie Missoula, Montana, United States.

2 thoughts on “Een (zon)dagje Missoula

  1. Karen

    Ha Jan,

    Om je met mijn vraag over het lokale eten een beetje op weg te helpen, heb ik gezocht naar de achtergrond en specialiteiten in de diverse staten. Kijken of je het herkent:

    Washington: Naast de Indianen die er natuurlijk al woonden, trok het land nieuwe bewoners uit vooral Engelse, Duitse, Nederlandse en Scandinavische landen. Erg visrijke omgeving (veel zalm) zodat de vleescomponent in de Europese traditionele gerechten vaak werd vervangen door vis (bv. clams als vervanging voor vlees in corned-beef hash). De indianen De forel en de appel schijnen de “state-symbols” te zijn van Washington … iets van gemerkt?

    Montana: Je schreef het al “rawhide!”; de prairie vormt ook de rode culinaire draad. Veel buffels, dus gerechten buffelvlees en buffelmelk (buffelo burger – heb je misschien al gegeten?). En natuurlijk wordt er heel wat afgejaagd o.a. ook op die schattige elanden die jij in het water zag staan. De Russen begonnen met de teelt van tarwe. Tarwe schijnt nu nog steeds no1 landbouwprodukt van Montana te zijn. Heb je al wat velden gezien? Lijkt me prachtig om daar doorheen te fietsen. Trouwens, in dat stadje waar je zondag overbleef schijnt ook de grootste American Bicyle Association te zitten. Als je langsgaat op hun hoofdkantoor krijg je een gratis ijsje ;-)

  2. Karen

    Wat komt boven als je in de VS van kust naar kust rijdt?
    Duitse voetbal en Enschede.
    Jan, ik ben nu officieel fan van je blog ;-)

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>